Δικηγορικό γραφείο Prof. Dr. Ιωάννης Μ. Παπαγιάννης, LL.M. & Συνεργάτες
Δευ - Παρ: 09:00 - 17:00 σταθ:τηλεφωνικό κέντρο: 2310 550331, 550371 κιν:6977446865 - 004917620115904 - 6932856670

Δημοσιεύσεις

Συγραφικό έργο

Το έννομο καθεστώς των κατόχων εμπιστευτικών πληροφοριών

Κριτική Επιθεώρηση νομικής θεωρίας και πράξης (ΚριτΕ) 2/1994, σελ. 129 - 167

Σκοπός της μελέτης αυτής είναι η αναλυτική προσέγγιση του λεπτού ζητήματος της εμπιστευτικής πληροφορίας και των εννόμων αντιπαραθέσεων και εκφάνσεών της από πλευράς χρηματιστηριακού δικαίου. Συντάχθηκε σε μία περίοδο λιγότερο επίκαιρη για την ελληνική πραγματικότητα (1994) αλλά ήδη τδεσπόζουσας σημασίας για τα χρηματιστηριακά δίκαια της Γερμανίας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών και αναλύει ζητήματα που απασχόλησαν την ελληνική έννομη τάξη με σφοδρό τρόπο από το 1999 και έπειτα. Παρατίθενται χαρακτηριστικά παραδείγματα «αξιοποίησης» εμπιστευτικών πληροφοριών από τη Γερμανία, τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, την Ιαπωνία, την Ελβετία. Κατόπιν επιχειρείται συστηματική δικαιοοικονομική και δικαιοπολιτική θεωρητική προσέγιση του ζητήματος. Γίνεται αναλυτική παρουσίαση της εξέλιξης του αντίστοιχου ευρωπαϊκού δικαίου και του σύγχρονου έννομου καθεστώτος, με κριτική προσέγγιση της αντιμετώπισης του προβλήματος από τους νομοθέτες των κρατών μελών και το πλαίσιο Κανονισμών και Οδηγιών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Αναλύονται οι διατάξεις του π.δ. 53/ 1992 που θεσπίστηκε προς εναρμόνιση του ελληνικού προς το ευρωπαϊκό δίκαιο και παρουσιάζονται συστηματικά οι έννοιες της εμπιστευτικής πληροφορίας, κινητής αξίας και κατόχου της εμπιστευτικής πληροφορίας. Κατόπιν συστηματικά αναπτύσσεται η περιπτωσιολογία του έλληνα νομοθέτη αναφορικά με το απαγορευτικό πλαίσιο κατάχρησης εμπιστευτικών πληροφοριών, ο σκοπός και το εύρος απαγόρευσης ανακοίνωσης της εμπιστευτικής πληροφορίας καθώς και οι όροι άρσης του αντίστοιχου απαγορευτικού πλαισίου. Ειδική μνεία γίνεται στον εποπτικό ρόλο της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς και το πλαίσιο και τις διαδικασίες εκπλήρωσης της αποστολής της. Κατόπιν αναλύονται εκτενώς τα πλαίσια της αστικής και ποινικής ευθύνης που γεννά η παράβαση των διατάξεων αναφορικά με την κατοχή εμπιστευτικών πληροφοριών και αναφέρονται εκτενώς οι αντίστοιχες περιπτώσεις και προϋποθέσεις, ενώ παράλληλα γίνεται διάκριση μεταξύ χρηματιστηριακής πώλησης και εξωχρηματιστηριακών ή και εν γένει εξωσυμβατικών συναλλαγών. Ειδικό κεφάλαιο αφιερώνεται στο τραπεζικό δίκαιο των κατόχων εμπιστευτικών πληροφοριών, το πλαίσιο αυξημένης ευθύνης που διέπει τις αντίστοιχες τραπεζικές συναλλαγές καθώς και το σχετικό δεοντολογικό πλαίσιο που εξελίσσεται σε άλλες ευρωπαϊκές έννομες τάξεις. Στη συνέχεια παρατίθενται σε επίπεδο συγκριτικού δικαίου όσα αντίστοιχα ισχύουν σε δίκαια ευρωπαϊκών χωρών και στις ΗΠΑ και την Ιαπωνία. Η μελέτη συμπεραίνει ότι πρέπει να απασχολήσει τον έλληνα νομοθέτη η θέσπιση αναλυτικότερων και ακριβέστερων διατάξεων για το έννομο καθεστώς των κατόχων εμπιστευτικών πληροφοριών, λαμβάνοντας ιδιαιτέρως υπόψη, στα πλαίσια της ευρωπαϊκής νομικής συνεργασίας, τη μεγαλύτερη εμπειρία αλλοδαπών δικαιϊκών συστημάτων.