Δικηγορικό γραφείο Prof. Dr. Ιωάννης Μ. Παπαγιάννης, LL.M. & Συνεργάτες
Δευ - Παρ: 09:00 - 17:00 σταθ:τηλεφωνικό κέντρο: 2310 550331, 550371 κιν:6977446865 - 004917620115904 - 6932856670

Δημοσιεύσεις

Συγραφικό έργο

Das Privatversicherungsrecht in Griechenland (Zeitschrift für die gesamte Versicherungswissenschaft- ZVersWiss) - («Το ιδιωτικό ασφαλιστικό δίκαιο στην Ελλάδα»)

Περιοδικό για την εν συνόλω ασφαλιστική επιστήμη 1/2 1994, σελ. 53 - 75.

Η μελέτη παρουσιάζει το σύγχρονο ελληνικό ασφαλιστικό δίκαιο στο γερμανικό νομικό κοινό και απευθύνεται ιδίως στα νομικά τμήματα γερμανικών ασφαλιστικών εταιριών που εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα ή έχουν σχετικές υποθέσεις στην Ελλάδα. Αρχικά παρουσιάζεται το νομοθετικό πλαίσιο του ασφαλιστικού δικαίου στην Ελλάδα, η εξέλιξή του και η εναρμόνισή του με τους σύγχρονους κανόνες του ευρωπαϊκού δικαίου. Μετά από μία σύντομη διάκριση μεταξύ των εννοιών ιδιωτικής και κοινωνικής ασφάλισης ξεκινά εκτενής αναφορά του θεσμού της ιδιωτικής ασφάλισης κατά το ελληνικό δίκαιο. Παρατίθενται κατ' αρχήν οι προϋποθέσεις και διαδικασίες σύναψης της ασφαλιστικής σύμβασης. Κατόπιν αναλύονται οι έννομες σχέσεις μεταξύ των συμβαλλομένων μερών της σύμβασης, ασφαλιζόμενου και ασφαλιστή- ασφαλιστικής εταιρίας καθώς και η υπεισέλευση τρίτων προσώπων στη σύναψη της σύμβασης. Αναλύονται οι έννοιες της ασφαλιστικής παροχής και αντιπαροχής καθώς και της κάλυψης του ασφαλιστικού κινδύνου μέσω αντασφάλισης σε ημεδαπές και αλλοδαπές ασφαλιστικές εταιρίες. Η επέλευση και η κάλυψη του ασφαλιστικού κινδύνου διαπιστώνεται ότι ρυθμίζεται στο ελληνικό δίκαιο με τρόπο παρόμοιο με το γερμανικό δίκαιο. Παρατίθενται εκτενώς οι έννοιες του κινδύνου στο ασφαλιστικό δίκαιο και αναλύεται η σχέση της συχνότητας και πιθανότητας του ασφαλιστικού κινδύνου με το ύψος της ασφαλιστικής κάλυψης και του αντίστοιχου ασφαλίστρου της ασφαλιστικής σύμβασης. Η οικονομική επάρκεια και η ικανότητα κάλυψης του ασφαλιστικού κινδύνου εκ μέρους του ασφαλιστή αναλύεται με εκτενή παρουσίαση των σχετικών όρων και προϋποθέσεων.

Ειδικό κεφάλαιο αφιερώνεται στο θεσμό των ασφαλιστικών επιχειρήσεων και δη αυτό των ασφαλιστικών ανωνύμων εταιριών. Αναπτύσσονται αναλυτικά οι κανόνες που πρέπει να διέπουν το καταστατικό ίδρυσης μίας ελληνικής ανώνυμης εταιρίας, και ιδίως αυτοί περί κεφαλαιακής επάρκειας, σκοπού, μελών διοικητικού συμβουλίου, ελεγκτών, γενικής συνέλευσης μετόχων, δημοσίευσης ισολογισμών κ.λπ. Ασφαλιστικές ανώνυμες εταιρίες κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναγνωρίζονται ως ασφαλιστικές εταιρίες από την ελληνική έννομη τάξη, εφόσον πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις ίδρυσης και λειτουργίας κατά το ελληνικό και ευρωπαϊκό δίκαιο. Ειδική αναφορά γίνεται στο θεσμό της κρατικής εποπτείας επί των ασφαλιστικών επιχειρήσεων. Στο επόμενο κεφάλαιο αναλύεται το έννομο καθεστώς των μεσιτών ασφαλιστικών συμβάσεων και των ασφαλιστικών πρακτορείων. Γίνεται αναλυτική διάκριση και παρουσίαση του ρόλου αυτών, της άδειας λειτουργίας των επιχειρήσεών τους, του τρόπου κάλυψης των αμοιβών- προμηθειών τους, των δικτύων υποκαταστημάτων αυτών και τονίζεται η έννομη οριοθέτηση δικαιωμάτων, υποχρεώσεων και ευθύνης αυτών κατά την ελληνική έννομη τάξη. Στο επόμενο κεφάλαιο της μελέτης αναπτύσσεται το δίκαιο της ιδιωτικής ασφαλιστικής σύμβασης, οι έννοιες της πρότασης και αποδοχής για την κατάρτιση της ασφαλιστικής σύμβασης, η φύση της ασφαλιστικής σύμβασης ως ενοχικού δικαίου σύμβαση και το περιεχόμενο της ασφαλιστικής σύμβασης. Περαιτέρω αναλύεται στην μελέτη το εύρος της δυνατότητας ελεύθερης διαμόρφωσης του περιεχομένου της ιδιωτικής ασφαλιστικής σύμβασης, η μορφή και περιεχόμενο του ασφαλιστηρίου συμβολαίου και ζητήματα περί της διάρκειας της ασφαλιστικής σύμβασης. Συμπερασματικά η μελέτη τονίζει ότι κατ' αρχήν δεν υφίσταται ενιαία κωδικοποιημένη ελληνική ασφαλιστική νομοθεσία. Διαπιστώνεται όμως ότι το ελληνικό ιδιωτικό ασφαλιστικό δίκαιο ανταποκρίνεται πλήρως στις εξελίξεις που διαμορφώνονται από το ενιαίο ευρωπαϊκό ασφαλιστικό δίκαιο καθώς και ότι υφίσταται υψηλό επίπεδο νομικής και οικονομικής ασφάλειας σε όλο το εύρος του θεσμού της ιδιωτικής ασφάλειας στην Ελλάδα. Περαιτέρω το ελληνικό ασφαλιστικό δίκαιο ομοιάζει πολύ με το αντίστοιχο γερμανικό, το δε εν γένει ασφαλιστικό νομοθετικό καθεστώς διαμορφώνει ένα θετικό και ασφαλές τοπίο για περαιτέρω ανάπτυξη του ασφαλιστικου κλάδου στην Ελλάδα.